Zaterdag 4 juli 2009 was het zover: we gingen op vakantie naar Frankrijk 
Lekker 2 weken lang van de zon genieten.Hoe dichter we bij het einde van onze vakantie kwamen, hoe meer het ging kriebelen: “Zeg schat, als we toch in Frankrijk zijn en weer via Parijs terugrijden …”
En zo kwam het dat we vanaf de camping een lang weekend Disney’s Davy Crockett Ranch boekten
Tegen de kinderen hebben we niets verteld, zelfs niet bij het vertrek. We zijn ‘gewoon’ naar huis gegaan alsof de vakantie was afgelopen.
Wel hebben we van tevoren de nodige inkopen gedaan. In Parijs was het toch een stuk kouder dan de omgeving waar wij zaten (Le Cap d’Agde).
Zonder dat de kinderen het doorhadden werden er links en rechts dus wat warmere kleren aangeschaft. Zelf had ik niet veel meer mee dan mijn slippers en een set goedkope plastic sneakers, geen goed schoeisel om 3 dagen mee in het park te lopen, dus een paar nieuwe schoenen werd ook nog even ingeslagen.
Omdat de kinderen na 2 weken camping toch behoorlijk ‘op’ zouden zijn besloten om bij de eerste de beste Hyper-U 2 van de goedkoopste buggy’s te kopen.
Konden de kids lekker een beetje in een buggy hangen en hadden we ook voldoende ruimte om alle tassen op te bergen. Elise keek nog even vreemd op waarom we er 2 kochten, maar met een korte smoes was dat ook voorbij.
En daar gingen we dan op naar DLRP!
We hadden afgesproken om helemaal niets tegen de kinderen te zeggen, en gewoon de reactie af te wachten wanneer we bij Davy Crockett zouden aankomen.
Helemaal duf van de snoep en cola duurde het even voordat ze in de gaten hadden waar we nu waren en wat er allemaal gebeurde.
Nadat de kids bijgekomen waren van de aangename wending van de terugreis ging ik vlug inchecken. Helaas was mijn verzoek tot kaarten voor “Buffalo Bill’s Wild West Show … with Mickey and Friends” niet aangekomen, maar die konden zonder problemen nog even bijgeboekt worden.
Op naar ons tijdelijk verblijf voor de komende dagen.
Na het uitpakken waren we weer fit genoeg om even een kijkje te nemen bij de Alamo Trading Post.
Tja, als je dan al warmere kleren nodig hebt, en ze hebben ook nog eens 40% korting op truien en vesten is de keus al heel snel gemaakt.
De garderobe werd snel aangevuld met enkele truien en vesten voor het hele gezin, kom maar op met de kou!
Buiten de winkel was Goofy inmiddels aangekomen voor een fotoshoot, dus die namen we meteen even mee.
De volgende ochtend was het eindelijk zover, we gingen weer naar Disneyland
We begonnen zoals gewoonlijk in Fantasyland, de rij voor Carrousel de Lancelot was niet al te lang dus daar als eerste in gevolg door een ritje in de Mad Hatter’s Tea Cups.
Nadat we genoeg rondgedraaid waren wilde Elise graag het doolhof in, oftewel: Alice’s Curious Labyrinth.
Tijdens ons eerste bezoek aan DLRP heeft Elise zich daar uitstekend vermaakt, dus nu wilde ze er maar al te graag weer het doolhof in.
Aangezien het doolhof meer dan genoeg mooie fotomomenten kent, hebben we daar weer de nodige plaatjes geschoten.
Nadat we de uitgang van het doolhof weer teruggevonden hadden, liepen we door naar “it’s a small world” om weer van alle prachtige decors en poppen te genieten.
Buiten in het water bij de uitgang zwommen de jonge eendjes vrolijk rondjes in het warme zonnetje.
Na het uitstappen rolden we buggys richting Central Plaza om een mooi plekje voor Minnie’s Party Train te zoeken.
Bij het uitstappen van de characters stapte Katrien Duck regelrecht op Niels af.
Niels vind het allemaal prachtig om te zien, maar van dichtbij moet hij er niet al teveel van hebben. Elise stond ondertussen met Knabbel (of Babbel) te dansen.
Hierna was de tijd alweer voorbij en moesten alle characters weer terug op de trein, tijd om ze weer gedag te zwaaien 
Nadat we de trein uitgezwaaid hadden zijn we richting Frontierland gewandeld om vervolgens een boottochtje bij Thunder Mesa Riverboat Landing te doen. Lekker genieten met het zonnetje op je hoofd en rondkijken naar al het prachtigs en de Big Thunder Mountain ride.
Na dit heerlijke tochtje zijn we nog even naar La Cabane des Robinson gegaan, om vervolgens weer terug richting Fanatasyland gelopen om te kijken bij de show ‘Winnie the Pooh and Friends, Too’ in het Fantasy Festival Stage.
Waarschijnlijk zul je fan van Winnie de Poeh moeten zijn want persoonlijk vond ik er niet zoveel aan.
Ik ben dan ook nooit een fan geweest van deze gele beer, en snap de dagelijkse rijen bij Casey’s Corner voor Poeh ook nooit zo.
Als je fan bent van Poeh, of je kinderen vinden het leuk is het zeker een show om even te doen – voor de ouders is het een mooi moment om even bij te komen.
Iedereen was weer lekker uitgerust aan het einde van de show, dus we konden weer verder met de diverse attracties. Als eerste gingen we nu in de relatief onbekende Le Pays des Contes de Fées.
Deze attracties is nog het best uit te leggen als een kruising tussen “it’s a small world” en de bootjestocht van de Efteling.
In deze attractie vaar je langs allemaal sprookjes welke prachtig zijn uitgebeeld. Zo kom je onder andere langs Peter en de wolf, het dorp van Belle, de grot van Aladdin, het kasteel van Ariel en de Wizard of Oz.
De kinderen wilde graag nog een keer het verhaal van Doornroosje zien, dus na onze 2e ride op het water vandaag verplaatsten wij ons richting ‘het roze kasteel’.
Omdat je (in ieder geval papa) toch wel moe word van al die trappen in en rond het kasteel, was het tijd voor een kopje koffie.
Tijdens het kopje koffie liepen we zomaar Goofy en Gepetto tegen het lijf.
Niels wilde wel met Gepetto op de foto, maar je ziet ‘m wel denken “alles leuk, maar je blijft van mijn cola af!”
We dronken onze koffie en cola verder op, en wandelde ondertussen richting Walt Disney Studios Park om een plekje te bemachtigen voor de Stars ‘n’ Cars parade.
Elise was vooral onder de indruk van de Villains auto, vooral van Cruella.
Omdat we toch in Studios waren, zijn we na de parade meteen even in Cars Quatre Roues Rallye gegaan, altijd een leuke rit!
Na de indrukken van Studios was het tijd om richting Village te lopen om een plekje te zoeken bij de “Buffalo Bill’s Wild West Show … with Mickey and Friends” show.
Het was een heerlijk feest van herkenning, en ik begon de kneepjes van het eten ook al onder de knie te krijgen (de vorige keer was ik even met Niels naar het toilet om bij terugkomst erachter te komen dat mijn bord al was afgeruimd).
Het was ‘weer’ een zeer mooie show met lekker eten, we hebben genoten.
Moe en voldaan vetrokken we weer naar onze Ranch.
De volgende ochtend begonnen we als eerste met Dumbo the Flying Elephant. De rij was nu nog lekker kort dus we konden zo doorlopen.
Als de kinderen mochten beslissen zou dit 1 van de eerste attracties zijn die uitgerust moet worden met een Fastpass systeem.
Nadat we de olifanten op grote hoogte hadden gebracht was het tijd voor een rondje Mad Hatter’s Tea Cups, ondertussen ook bijna een familietraditie aan het worden.
Nadat we nog een beetje rondgelopen hadden en wat andere attracties gedaan hadden was het tijd om weer een plekje voor Minnie’s Party Train te bemachtigen.
Bij het uitstappen van de characters wilde Elise met Pinokkio op de foto (Niels vond het nog steeds van een afstand beter dan dichtbij).
Ook zagen we Minnie nog, maar daar konden we niet bij komen. Die moest de volgende keer gescored worden!
Na het vertrek van de trein was het tijd voor een hapje eten, uiteraard weer bij Casey’s Corner
Ondertussen hebben we nog wat rondgelopen, rondgekeken en geshopped totdat het weer tijd was voor een nieuwe ronde van Minnie’s Party Train.
Deze keer kozen we een plekje op Central Plaza, vlakbij het Bureau Passeport Annuel (BPA) – daarover straks meer.
We hadden dit plekje strategisch gekozen omdat we nu toch echt eens met Minnie op de foto wilde, en we wisten dat ze daar zou staan.
We wisten ook dat het een behoorlijk gedrang is bij de populaire characters, maar dit sloeg alles.
Elise stond als 2e al klaar op de plek waar Minnie zou komen, lang voordat de parade al was begonnen, maar door al het gedrang kon ze nog net als allerlaatste eindelijk met Minnie op de foto (die nog niet eens gelukt was 
). Een behoorlijke teleurstelling.
Mislukt of niet, technisch gezien ‘hadden we Minnie’ dus we konden rustig verder slenteren.
Zoals ik vertelde stonden we blakbij het gebouw van het BPA. Aangezien mijn Frans ver beneden peil is, ging er geen enkel lichtje branden bij de naam. Tijd om dus eens naar binnen te gaan om te kijken wat dit nu precies voor ‘pand’ was.
Na enkele minuten had ik een grote glimlach op mijn gezicht en zei “Zeg schat, je kunt ook een jaarabonnement nemen …”
Ter plekke nog het een en ander nagevraagd over hoe het nu allemaal zit. Folder gevraagd, maar die hadden ze niet. Geprobeerd zoveel mogelijk informatie daar op te zuigen en vast te houden.
Na het verlaten van het BPA hebben we nog een beetje rondgekeken in de winkeltjes in Main Street U.S.A. en zijn we langzaam richting de uitgang gelopen.
Na het eten in onze blokhut wilde we nog even naar ‘het centrum’ van de ranch om te kijken of er nog een leuke fotoshoot in zat.
Tot onze verbazing waren er cowboy wedstrijdjes georganiseerd met heuse pony’s.
Aangezien Niels en Elise eerder deze vakantie al bij de camping op een pony hadden gereden, zagen ze dit ook wel zitten.
Het resultaat was lief en lachwekkend tegelijkertijd; Elise met haar Doornroosje jurk en Niels met een veel te grote paardrijpet op 
Na het paardjerijden hebben we nog even in de Alamo Trading Post winkel rondgesnuffeld om vervolgens weer onze eigen blokhut op te zoeken.
Het was inmiddels al 9 uur geweest (normaal gaan de kinderen rond half acht / acht uur naar bed) maar ze hadden nog energie en lol voor 10!
Van slapen kwam het er nog even niet van, er moest eerst nog meer pret gemaakt worden.
Toen het eindelijk rustig was en de kinderen in dromenland waren, ben ik op de laptop gaan uitzoeken hoe het zat met jaar abonnementen en probeerde ik Simone ook enthousiast te krijgen (ze had wat bedenkingen).
Dat dit een stuk goedkoper is, en uitnodigt om lekker vaak naar DLRP te gaan had ik inmiddels wel door.
De volgende dag besloten we om voor de laatste keer gebruik te maken van de Extra Magical Hours die we via Disney’s Davy Crockett Ranch krijgen.
Volgeladen reden we naar het park, het was immers onze laatste dag. We hadden al uitgechecked door de sleutel in de brievenbus bij de receptie te gooien, dus onze vakantie zat er nu echt bijna op.
Omdat we lekker vroeg in het park waren konden we nog vlug een aantal dingen doen die we echt wilden.
Het werd bijna het standaard verhaal: Le Carrousel de Lancelot gevolgd door Alice’s Curious Labyrinth.
We wilden allemaal heel graag eens een keer in Buzz Lightyear Laser Blast, dus via het kasteel betraden wij Discoveryland.
Een zeer mooi aangeklede wachtruimte, met als hoogtepunt een echte (pratende) Buzz!! En wat een genot, schieten op aartsvijand nummer 1 : Zurg!
Bij het naar buiten lopen uit deze attractie begon het einde echt in zich te komen. Nog vlug even lunchen terwijl ik voor de allerlaatste keer mijn adrenaline de vrije loop gaf in Space Mountain: Mission 2.
We liepen voor de laatste keer richting de parkeerplaatsen, zwaaiend naar alles wat maar Disneyland was, stiekem wist ik al 1 ding zeker: wij komen terug!
Meer foto’s zijn te vinden in: Fotoalbum: DLRP Zomervakantie 2009
Datasheet
| Aankomst | 17-07-2009 |
| Vertrek | 20-07-2009 |
| Verblijfplaats | Disney's Davy Crockett Ranch |
| Attracties | Frontierland: Thunder Mesa Riverboat Landing Big Thunder Mountain Fantasyland: Le Château de la Belle au Bois Dormant La Galerie de la Belle au Bois Dormant Le Carrousel de Lancelot Peter Pan’s Flight Fantasy Festival Stage Dumbo the Flying Elephant Alice’s Curious Labyrinth Mad Hatter’s Tea Cups Casey Jr. – Le Petit Train du Cirque Le Pays des Contes de Fées It’s a small world Discoveryland: Buzz Lightyear Laser Blast Space Mountain: Mission 2 Adventureland: La Cabane des Robinson Le Passage Enchanté d’Aladdin Adventure Isle Toon Studio: Cars Quatre Roues Rallye |