Tijdens onze vorige trip naar Disneyland kreeg ik lucht van het bestaan van een jaarabonnement.
Thuis aangekomen ben ik natuurlijk verder gegaan met mijn research naar dit, voor mij, nieuwe fenomeen.
Ook de kosten moesten natuurlijk vergeleken worden om te kijken of het echt goedkoper was.
We hadden inmiddels besloten dat we oud & nieuw zouden willen vieren in DLRP, dus daar lag de focus op.
Wij hebben het niet zo op hotels met het hele gezin, dus de disney hotels vielen af. bleef dus Disney’s Davy Crockett Ranch weer over.
Na goed rond zoeken op internet vonden we diverse (kleine) villaparken in de buurt van DLRP waar je op ongeveer dezelfde afstand zit als wanneer je bij Disney’s Davy Crockett Ranch zou verblijven.
Een simpele rekensom leerde ons dat in dezelfde periode een arrangement bij Disney’s Davy Crockett Ranch (inclusief DLRP kaarten) net zo duur zou zijn als zelf een huisje huren + de kosten voor een jaarabonnement voor het hele gezin.
Oftewel: een week na terugkomst was de volgende trip alweer geboekt 
Inmiddels was ik er ook al achter dat je bij een gezin van 5 net zo veel kwijt zou zijn als bij een gezin van 4omdat je bij een gezin van 5 personen 20% korting krijgt.
Stilletjes opperde ik: dan kunnen we Rosanna wel meenemen (het beste vriendinnetje van Elise, welke bij stom toeval in exact dezelfde periode in DLRP was als onze eerste trip), krijgt ze nog een jaarabonnement van me ook 
Simone had haar bedenkingen, die meiden zijn dan wel kind aan huis bij elkaar maar of Rosanna zo lang van huis kon zonder papa en mama (en papa en mama zonder Rosanna) was maar de vraag.
Inmiddels hadden we al besloten om in ieder geval met beide gezinnen naar Italie op vakantie te volgend jaar, dus het zou vast goed komen.
Voorzichtig opperde we aan Doirean en Michel (de papa en mama van Rosanna) of Rosanna mee mocht naar DLRP aan het eind van het jaar.
Aan de ene kant moesten ze hier toch wel hard over nadenken (‘3 dagen zonder mijn dochter!’) en aan de andere kant toch zo iets van ‘ik kan die meid toch niet zomaar 3 dagen DLRP ontzeggen, dat vergeeft ze me nooit!’.
We besloten het makkelijker te maken voor ze; als Rosanna nou met ons mee zou gaan op 28 december dan konden papa en mama (en kleine zusje Emmely) op 31 december naar Frankrijk komen.
We konden dan daar met zijn allen oud & nieuw vieren en de volgende ochtend weer met zijn allen naar Nederland terug rijden.
Hier hadden ze wel oren naar, dus het moest maar gebeuren.
Het huisje wat we geboekt hadden (Citéa Magny Le Hongre) was wel wat aan de kleine kant, dus daar moesten we nog iets voor verzinnen. Helaas hadden ze in die bewuste periode geen grotere villa’s meer beschikbaar.
Na wat verder zoeken kwamen we bij vergelijkbare villa’s uit in het park My SuiteVillage in Montévrain, en daar hadden ze nog wel villa’s met 3 aparte slaapkamers beschikbaar.
Snel werd de ene boeking voor de andere ingeruild, het wachten kon beginnen.
Maandag 28 December – Aankomst in Frankrijk
Eindelijk was het dan zover, de kerstdagen waren geweest dus de auto kon ingepakt worden voor de reis naar Frankrijk.
Alles was klaar, kinderen zaten in de gordel, de navigatie was geprogrammeerd, de auto was lekker warm en de TV wilde niet werken. Zul je altijd zien, op het moment dat je wilt vertrekken werkt er iets niet.
Speciaal voor deze reis had ik wat extra filmpjes op de mediaplayer geplaatst welke we in de auto hebben (decadent, maar de reis word er zo voor de kinderen, en dus ook voor papa en mama, wel aangenamer van), en nu wilde deze dus niet werken.
De mediaplayer werd weer losgekoppeld en ik stormde het huis in. Bij het openschroeven bleken mijn vermoedens waar te zijn: er was een draadje losgeschoten.
Vlug even weer aan elkaar solderen en extra stoftape er omheen.
Alles weer in elkaar schroeven, gereedschap in de hoek mikken en de boel weer in de auto aansluiten. Gelukkig: we hadden beeld!
We konden eindelijk vertrekken. Eerste stop: enkele straten verderop om Rosanna op te halen.
Rosanna was er helemaal klaar voor, dus na de nodige knuffels aan mama en zusje Emmely konden we echt gaan.
De reis verliep vlekkeloos, het ergste ‘gezeur’ dat we hadden waren de korte discussies welke (Disney) film er nu gekeken moest gaan worden. We waren dan ook ruim op tijd in Montévrain, eigenlijk zelfs te vroeg.
Op de gok liep ik naar de receptie, waarvan ik op diverse sites al had gelezen dat deze pas stipt om 15:30 opent en je ook dan pas toe laat, en dat terwijl het pas 14:45 was ..
De deur van de receptie bleek helaas dicht, dan maar kijken wat er precies voor informatie aan de deur hangt. Nog voor ik iets gevonden had ging de deur open. In het Engels verteld ik dat ik een huisje geboekt had.
Waarschijnlijk herkende hij mijn Nederlandse tongval, want vrijwel direct schakelde hij over Nederlands (duidelijk hoorbaar dat het een Franstalig Belg was, maar we konden in ieder geval communiceren).
Hij vertelde dat ik wel at vroeg was, maar dat dit geen problemen gaf. Een kleine 10 minuten later stond ik alweer bij de auto met alle papieren en de sleutel van het huisje.
Het huisje verraste ons in positieve zin; groter dan we verwacht hadden. De kinderen mochten hun eigen koffertjes meenemen en uitpakken in de zelf te kiezen slaapkamer.
Ondertussen begonnen wij met de rest van de auto uit te ruimen en alles een plaatsje te geven.
Omdat we zo vroeg waren, hadden we nog tijd over. om naar het park te gaan. Als we dan eerst de jaarkaarten zouden regelen, konden we de volgende ochtend zonder wachtrij het park in was onze gedachte.
Bij het zien van de parkeerplaatskassahokjes (3x woordwaarde 
) zaten er 3 joelende kinderen op de achterbank: D I S N E Y L A N D ! !
We liepen meteen door naar “Donald’s Desk”. De rij was aan de lange kant (het begon in de deuropening) dus ons geduld werd nog even op de proef gesteld.
We hadden Rosanna van tevoren verteld dat ik heel even voor het echhie haar papa was – je weet maar nooit hoe moeilijk met zou doen bij de korting voor een gezin van 5.
Toen we eindelijk aan de beurt waren was het verhaal een beetje wazig, maar het kwam er op neer dat we minder moesten betalen dan verwacht.
Later begrepen we dat er een tijdelijke actie was: voor elke betalende volwassene krijgt een kind (tot 7 jaar) een gratis kaart.
Het gevolg was dat we dus uiteindelijk maar 3 kaarten hoefden te betalen in plaats van de 4 waar we op gerekend hadden.
Nadat iedereen zijn gloednieuwe jaarkaart in bezit hadden, moesten we deze meteen even uitproberen bij het toegangsportje 
Het was inmiddels een uurtje of 5 dus het werd al een beetje donker. Wat een schitterend gezicht was dat, al die lampjes en kerstversieringen in Main Street U.S.A.
Op ons gemak hebben we uitgebreid al het prachtigs bekeken en zijn we nog een stukje Fantasyland in gelopen.
Omdat het al laat begon te worden (we hadden immers een flinke reis achter de boeg) besloten we dat het tijd was voor een hapje eten: McDonalds in Disney Village 
Het was daar ontzettend druk, maar gelukkig konden we nog net een tafeltje bemachtigen.
Na het eten zijn we weer naar ons tijdelijke huis gegaan om een eind aan de dag te breien.
Dinsdag 29 December – Het is kerst in Disneyland
Hoewel het een korte nacht was geworden (de meiden hebben tot laat in de avond lopen keten samen, waardoor Niels ook elke keer wakker werd 
) had iedereen er de volgende dag veel zin.
Bij aankomst hebben we eerst meteen een buggy gehuurd, 1 van de berekende voordelen van een jaarkaart
Bij het bewonderen van de kerstboom op Town Square viel ons een wachtrij op vlakbij The Coffee Grinder, terwijl er niets of niemand was.
Toen we toch even gingen kijken lazen we dat over enkele ogenblikken Mickey Mouse daar zou komen voor een fotoshoot.
Omdat het nog redelijk vroeg was en de rij kort ben ik met de meiden in de rij gaan staan. Voor Niels hoefde het zoals gewoonlijk niet echt zo.
Na de fotoshoot liepen we via Main Street U.S.A. richting Fantasyland. Hoewel we gisteren nog alle kerstuitingen in alle winkels hadden gezien, keken we nu alweer onze ogen uit.
Aangekomen in Fantasyland wilde de dames eerst in Alice’s Curious Labyrinth.
Richting Storybook Land en The Old Mill was er vanwege het kerstseizoen een Belle dorp gemaakt. Prachtig om te zien. Als klapper op de vuurpijl liepen we ook nog Belle zelf tegen aan het lijf, en dan ook nog in haar speciale wintercape, de meiden waren nu al door het dolle heen van dit bijzonders.
Inmiddels was het weer eens tijd voor een kopje koffie en een pakje drinken. Ondertussen zagen we op het parkschema dat Minnie’s Party Train straks zou komen. We besloten om dus rustig aan een plekje te gaan opzoeken voor deze parade.
Omdat iedereen de Party Train inmiddels redelijk kent, hebben we alleen naar de parade zelf gekeken. Deze keer even niet tussen het geduw en getrek voor een foto of handtekening.
Toen de trein weer aanstalte maakten om te vertrekken zijn we een plaatsje gaan zoeken bij de stenen bankjes van Le Théâtre du Château voor de nieuwe Snow White – Happily Ever After show. In een kleine 10 minuten krijg je een vrije interpretatie van het sprookje van Sneeuwwitje te zien. Helaas wisten wij niet dat er na afloop ook nog een meet & greet met de characters was, anders waren we zeker even blijven hangen om met ze op de foto te gaan.
Al met al een zeer leuke show met bekende liedjes van de film (Heigh-Ho, Someday My Prince will Come enWhistle While You Work).
We verlieten de koude stenen bankjes om richting Discoveryland te lopen.
Tijdens deze wandeling troffen we diverse characters in het wild aan, altijd leuk!
Zo zagen we Tweedle Dee en Tweedle Dum , het witte konijn, Alice en als laatste Pinokkio.
Omdat we toch zo lekker foto’s aan het schieten waren hebben we links en recht nog wat meer foto’s gemaakt. Onder andere bij ‘het zwaard in de steen’ en koets van Assepoester bij Auberge de Cendrillon.
Niels wil al een hele tijd een echt Kapitein Haak pak, welke we tot nu toe keer op keer niet in zijn maat te pakken konden vinden. Aangezien we toch vlakbij winkeltje het winkeltje La Chaumière des Sept Nains waren gingen we even daar kijken. Traditiegetrouw liet meneer weer alle verkleedpakken voor wat ze waren en koos een mooi zwaard uit
Prima, als jij een zwaard, gaan wij die kopen vertelde ik. Samen liepen we naar de kassa waar hij helemaal zelf mocht betalen.
De Cast Member achter de kassa was bijzonder vriendelijk en kwam van achter zijn toonbank vandaan om het betaalde zwaard aan Niels terug te geven.
Terwijl ik het bonnetje en wisselgeld in mijn portemonnee aan het stoppen was, is Niels er vandoor gegaan.
Amper 20 seconde later merkte ik dit al op, dus vlug naar buiten toe. Uiteraard geen Niels in geen velden of wegen te zien. Simone stond bij de jurken met de meiden, geen van allen had Niels gezien.
Blinde paniek, Niels is weg! 
Wat doe je dan, in een overvol park en je kleine bengel is onvindbaar … als een dolle loop je alle kanten op om ‘m te zoeken, zonder enig resultaat.
Met waterige ogen heb ik al ee CM aangeschoten met de vraag of ze een klein manneke helemaal alleen had gezien. Uiteraard wist ze van niets, maar wel wist ze mij te vertellen dat ‘gevonden kinderen’ naar de Baby Care worden gebracht.
Koortsachtig werd er verder gezocht. Uiteindelijk kwam Simone ‘m tegen voorbij Le Carrousel de Lancelot. De pannekoek was naar buiten gelopen om zijn zwaard aan mama te laten zien, en is al die tijd dat hij mama niet zag gewoon doorgelopen.
Godzijdank was hij dus niet zelf in paniek geraakt, en heeft hij eigenlijk niets van het hele gebeuren meegekregen.
Het waren uiteindelijk 10 zeer angstige minuten, die aanvoelden als een uur.
Nadat iedereen weer van de schrik bekomen was, hebben we nog wat andere attracties gedaan waarna we naar Le Passage Enchanté d’Aladdin in Adventureland zijn gegaan, een van Niels zijn favoriete plekjes om rond te kijken.
En als je dan in Adventureland rondloopt, moeten we natuurlijk ook absoluut weer een klimtochtje door La Cabane des Robinson maken.
Toen we weer eenmaal uit de boom waren, leerde een blik op onze eerder gehaalde fastpassen dat het tijd was geworden om richting Peter Pan’s Flight te gaan.
Na Peter Pan zijn we op ons gemak teruggelopen naar Main Street U.S.A. om nog eens alle mooie kerstversieringen te bekijken (en te shoppen uiteraard!).
Woensdag 30 december – Koud en nat
De volgende ochtend hebben we geprobeerd om zo vroeg mogelijk in het park te zijn, wat met een aankomst tijd op Main Street U.S.A. van 8:15 een mooie score was. Vandaag was tevens de dag dat Michel en Doirean zich met Emmely bij ons zouden voegen, een dag eerder dan oorspronkelijk gepland.
Omdat meestal de meiden bepalen waar we als eerste in gaan was deze keer de keus volledig aan Niels. De keus was ruim van tevoren al gevallen op de attractie van zijn grote held: Buzz Lightyear Laser Blast
Het was nog behoorlijk vroeg, dus we konden zo doorlopen. De laatste keer dat we in Buzz Lightyear Laser Blast waren was ik behoorlijk ingemaakt door Niels, dus ik moest extra mijn best doen deze keer. Gelukkig kon ik aan het eind van de rit met gepaste trots uitstappen 
Het eerste wat Niels riep bij het uitstappen was ‘nog een keer!’ dus er moest nog een ronde geschoten worden. Bij het naar buiten lopen viel mijn blik op de wachttijd van Space Mountain: Mission 2 namelijk 5 minuten.
Dat liet ik mij niet nog een keer zeggen, dus meteen op de nuchtere maag de Space Mountain in (een absolute aanrader overigens, je bent direct klaarwakker!) terwijl Simone en de kinderen nog een ronde in Buzz gingen.
Letterlijk tegelijkertijd kwamen we allemaal tegelijkertijd uit beide attracties, lekker makkelijk.
Op naar de volgende stop: Dumbo the Flying Elephant. Simone had even geen zin, en de meiden stonden al halverwege de rij nog voor Niels en ik de ingang van de rijd hadden gevonden.
Bij het instappen kozen Niels en ik samen een olifant en Elise en Rosanna gingen samen in een andere. Althans, dat was de bedoeling.
Door een overijverige Cast Member werden de meiden uit de olifant gehaald: ze waren 6,5 jaar oud in plaats van de benodigde 7 jaar (toch vreemd dat Elise vorige jaar in Mei wel met haar evenoude nichtje in een olifant mocht 
).
Daar sta je dan in je uppie met 3 kinderen die allemaal willen vliegen.
Rosanna en Niels heb ik naar het begin van de rij teruggestuurd en ondertussen Simone geroepen dat ze zich in de rij moest wringen.
Samen met Elise heb ik die ronde ‘gevlogen’ terwijl Simone ondertussen de teleurgestelde kinderen opving aan het begin van de rij.
Nadat wij klaar waren kon Simone met Rosanna en Niels een olifant uitkiezen, achteraf een soort onbedoelde parent switch dus
Na dit geklungel bij de olifanten gingen we voor een paar ritjes in Mad Hatter’s Tea Cups en Le Carrousel de Lancelot.
Inmiddels was het park volledig open, dus alle attracties ook.
We liepen door naar It’s a small world, want we hadden al gehoord dat deze in een kerstjasje gestoken zou zijn.
Omdat het park nog maar enkele minuten open was, konden we behoorlijk snel doorlopen.
Het was een mooit boottochtje met links en rechts kerstliedjes en kerstdecoraties. Allemaal prachtig, maar in onze ogen niet de totale onderdompeling in kerstsfeers zoals wij hadden verwacht.
Niet getreurd, want wel of geen kerst een tochtje in It’s a small world is altijd mooi om te zien.
Hoewel het al onze 3e keer in DLRP was, waren we nog nooit in Les Voyages de Pinocchio geweest. De rij daar viel nog mee, dus vlug achteraan sluiten maar.
Na ongeveer een half uur waren we eindelijk aan de beurt om in ons karretje te stappen.
Het is een mooire ride, maar gezien de lange wachtrijen die er altijd staan mogen ze het wel uitbreiden met een fastpas systeem.
Hetzelfde geld overigens ook voor Blanche-Neige et les Sept Nains, ook zo’n attractie die we nog nooit gedaan hadden wegens de enorm lange rijen.
Niels wilde nog wel een keer met mama in Pinokkio, dus ik ging met Elise en Rosanna in de rij van Sneeuwwitje staan.
Wederom weer een mooi gethematiseerde wachtruimte met verwijzingen naar de film.
Niels en Simone waren ondertussen ook klaar met hun ride, dus we waren weer kompleet. Op naar Storybook Land voor een dubbel rit in Casey Jr. – Le Petit Train du Cirque en Le Pays des Contes de Fées.
Omdat het tijdelijke dorp van Belle gedeeltelijk in Storybook Land staat, kwamen we bij het uitstappen het Beest tegen.
Deze hadden we nog nooit eerder gezien, dus meteen mee op de foto!
Het was bijna tijd voor de fastpassen die we voor Peter Pan’s Flight hadden, dus na onze ontmoeting met het Beest verlieten we weer het dorp van Belle.
Onderweg kwamen we Pluto en Iejoor tegen, en ook daar moesten de meiden weer mee op de foto; dit DLRP bezoek beloofde al veel goeds voor het scoren van characters voor deze trip.
De vlucht in het piratenbootje van Peter Pan was weer vertrouwd mooi met vele punten van herkenning met als hoogtepunt Kapitein Haak die boven de krokodil hangt.
Na deze drukke ochtend was het inmiddels tijd geworden voor de lunch, dus op naar Main Street U.S.A. om ergens wat te eten halen. We kozen uiteindelijk voor Market House Deli.
Genietend van onze lunch buiten op het terras werden we verrast door de echte Disney Magie: het begon te sneeuwen!
De korte nachtrust, de kou en het vele geslenter begonnen de kids ondertussen toch wel een beetje op te breken, en zelf waren mijn schoenen ondertussen doorweekt van de vele plassen op het park; even een rustigere attractie deze keer: Thunder Mesa Riverboat Landing.
Aangezien we toch in Frontierland waren, wilde ik even een fastpas halen voor Big Thunder Mountain. Helaas lag deze attractie weer eens stil in verband met een storing. Geen fastpas dus.
Dan maar doorwandelen richting Cottonwoord Creek Ranch om Woody’s Roundup Village te bekijken, wederom iets waar we nog nooit geweest waren.
Het was lekker rustig, dus we konden op ons gemak rondkijken en doorlopen.
Aan het eind van het paadje kom je bij een huisje waar gebruikelijk een fotoshoot is, deze keer kon je op de foto met de enige echte kerstman.
Om een onverklaarbare reden wilde geen van allen ook maar met de kerstman op de foto, zelfs niet even op schoot
Het was even twijfelen wat we nu gingen doen, want we wilde eventueel ook naar een volgende show kijken. Dit zou echter te lang duren want de ouders van Rosanna waren niet ver meer van Parijs.
Na overleg besloten we naar Le Passage Enchanté d’Aladdin te gaan voor een foto met Jasmine en Aladdin.
Het was helaas weer een heel geduw en getrek voordat de dames eindelijk aan de beurt waren, maar nu hadden we dan eindelijk ook Aladdin op de foto.
We wandelden rustig via Central Plaza richting Main Street U.S.A. want inmiddels kregen we een SMS dat Michel en Doirean al op de parkeerplaats waren.
Nog even vlug een paar tellen meepakken van de dansshow die op dat moment op Central Plaza vertoond werd om daarna samen met Rosanna richting de uitgang te lopen.
Bij de uitgang liepen we zo in de armen van papa en mama die blij waren Rosanna eindelijk weer te zien 
Meteen zijn we Donalds Desk ingedoken om ook voor hun jaarkaarten aan te schaffen.
Dit keer ging het allemaal een stuk sneller, en zo stonden we een kwartier later al met zijn 8en in het park.
De kinderen wilde weer een keer verdwalen in Alice’s Curious Labyrinth, dus zetten we koers naar Fantasyland. Toen iedereen de uitgang weer gevonden had, besloten om de dag af te sluiten met de Disney’s Once Upon A Dream Parade. Vlug een mooie plek uitzoeken op de ijskoude stenen bankjes en wachten op de floats.
Vanwege het kerstseizoen word deze parade vervolgd door een 2e parade: de Christmas dreams parade met het aanstekelijke liedje ‘Chante C’est Noël’.
Donderdag 31 December – De laatste dag van het jaar
Met 8 man vertrokken we op deze bijzondere dag naar het park.
De dag werd begonnen met, hoe kan het ook anders: een rondje op Fantasyland met als begin Le Carrousel de Lancelot. Na Fantasyland zijn we richting Frontierland gelopen, er moest weer revanche genomen worden in Buzz Lightyear Laser Blast.
Vervolgens werd het tijd om wat fastpassen te scoren voor Indiana Jones et le Temple du Péril en Big Thunder Mountain. Eenmaal in het bezit van fastpassen zijn we in de rij gaan staan voor Pirates of the Caribbean, weer een ride die we nog niet eerder gedaan hadden.
Na nog een beetje rondkijken in de winkeltjes in Frontierland konden we onze fastpassen aanspreken.
Samen met Michel en Doirean ben ik in Indiana Jones et le Temple du Péril gegaan. Een leuke achtbaan maar wel erg kort. Omdat de ride aan de korte kant is, voelt hij ook weinig specaculair aan. Doirean voegde zich bij Simone en de kinderen, Michel en ik gingen voor ronde 2 in de tempel.
Hierna konden we naar Big Thunder Mountain. Aanvankelijk zouden we met zijn vieren gaan: Michel, Rosanna, Elise en ik, maar de 2 meiden gingen toch liever shoppen.
Bij het uitstappen uit de mijn karretjes bleken de dames nog steeds aan het shoppen …
Nadat iedereen klaar was zijn we heel langzaam aan richting Main Street U.S.A gelopen om daar nog wat meer rond te kijken in de winkeltjes.
Ondertussen konden we nog net een stukje meepikken van de Christmas Dream parade die voorbij kwam.
We verlieten het park om naar Disney Village te wandelen, om daar nog even lekker over de kerstmarkt te lopen. Daarna moest er uiteraard nog in de grote Disney winkel van Village rondgekeken worden.
Nadat iedereen eindelijk klaar was met winkelen was het tijd om achteraan te sluiten bij de rij voor Café Mickey.
Vooral voor de kinderen was het een groot festijn daar. Diverse characters liepen er los rond, en kwamen bij iedereen aan tafel. Geen gezeur, geduw en getrek maar gewoon rustig aan tafel zitten en ze komen vanzelf naar je toe.
En voor iedere wat wils: Mickey, Minnie, Pluto, Gepetto .. van alles liep er rond.
De kinderen hebben verschrikkelijk genoten, een echte aanrader.
Nadat Gepetto met ons op de foto was geweest, wilde hij naar het volgende tafeltje lopen. Hierbij botste hij tegen de serveerster die net onze tafel aan het afruimen was. Het dienblad met onder andere de lege ijscoupes viel op de grond met als gevolg dat mijn rug helemaal onder de donkerbruine chocoladevlekken zat 
Het heeft even geduurd, maar uiteindelijk heeft de dienstdoende manager het prima opgelost door ter pleke een ander shirt uit de Disney winkel voor mij te halen
Na dit heerlijke diner moesten de vrouwen, uiteraard, weer shoppen. Gevolg: De grootste draagtas die er was moest er aan te pas komen om alle koopwaar in te stoppen, maar goed dat we korting kregen door middel van onze jaarpassen.
Als pakezels zijn Michel en ik naar de parkeerplaats gelopen om alles daar op te bergen. Op Main Street U.S.A. zouden we dan weer bij elkaar komen.
Het was inmiddels al behoorlijk druk op Main Street U.S.A. , drukker dan ik verwacht had.
Zoals we al verwacht hadden stonden er links en rechts karretjes waar je een glas champagne kon kopen, maar gezien de prijs van 9 euro per glas hebben we dat maar niet gedaan.
We probeerden zo ver mogelijk richting Town Square te lopen, wat behoorlijk tegenviel.
Hoe verder we kamen, hoe drukker het werd.
Aangekoment bij The Gibson Girl Ice Cream Parlour (waar bovenop het balkon een DJ voor de muziek zorgde) ging het bijna mis.
Ik stond daar als laatste van onze groep met een buggy in een menigte waar vrijwel geen stap meer te zetten viel, terwijl ik ook nog eens tussen 2 groepen terecht was gekomen die ruzie hadden over wel of niet doorlopen. Bijna zag het er naar uit dat die ruzie explosief zou escaleren, maar goddank heb ik me er uit weten te wringen.
We zijn uiteindelijk niet verder gekomen dan Victoria’s Home-Style Restaurant. We besloten daar te blijven staan en te wachten op dat wat nog komen zou. Het was inmiddels al voorbij 11 uur, dus lang zou het niet meer duren.
Ondertussen hebben we een beetje staan kletsen, dansen en drinken.
En toen was het opeens 12 uur, als je daar in die drukte feest staat te vieren heb je dat helemaal niet in de gaten.
Alle ogen waren op het kasteel gericht, en we hadden een prima uitzicht.
Na het vuurwerk hebben we nog heel even staan feesten, om vervolgens de uitgang te gaan opzoeken. We kozen er voor om via de overdekte wandelgang Discovery Arcade terug te lopen.
Gelukkig konden we hier redelijk doorlopen, dus waren we vlug bij de uitgang.
De auto’s waren snel gevonden, maar het wegrijden beel wat problematischer wegens de drukte.
Uiteindelijk hebben we anderhalf uur gedaan over het stukje van de parkeerplaats naar ons huisje, een rit die normaal nog 10 minuten duurt …
Vrijdag 1 Januari – De laatste dag
De volgende ochtend hebben we eerst wat uitgeslapen, het was al laat toen we er in gingen.
Deze dag zou in het teken staan van het Walt Disney Studios Park.
We ware nog niet binnen of: jawel .. er moest geshopped worden 
Na het winkelen zijn we eerst een paar fastpassen gaan halen bij diverse attracties, om vervolgens naar een ritje Cars Quatre Roues Rallye te doen.
We wilden nog een ritje doen in het er tegenovergelegen Crush’s Coaster, maar die was helaas stilgelegd wegens een storing.
Tijd om even te lunchen voor het echt druk zou worden.
Na de lunch was het dan zover: 2 darkrides die ik nog al die tijd niet gedaan had.
Michel, Doirean en ik zijn eerst de Rock ‘n’ Roller Coaster starring Aerosmith in gegaan. De wachtruimte is mooi en het filmpje is wel geinig naar word bij de 2e keer al wat vervelend.
De rit zelf is erg gaaf, enigzins vergelijkbaar met Space Mountain: Mission 2. Omdat niemand anders van de groep in de achtbaan mocht of wilde, zijn we bij het uitstappen meteen weer in de rij gaan staan
Direct na de 2e rit in rap tempo naar de volgende thrill : The Twilight Zone Tower of Terror.
Veel over gehoord, maar nog nooit in gezeten.
Een schitterend gethematiseerd hotel, met als hoogtepunt de boiler room.
Dankzij onze fastpas waren we lekker snel aan de beurt. De ride, of eerder: de val, was geweldig 
Dit smaakte naar meer! Dus meteen het hotel uit om vervolgens weer in de rij te gaan staan. Bij de 2e rit hadden we gelukkig een andere lift (er moet toch nog een beetje variatie zijn) en een Cast Member die zijn rol uitermate serieus nam.
Nadat we weer veilig neergestort waren was het tijd om de groep weer bij elkaar te halen: het was nu echt tijd om naar huis te gaan.
Moe maar voldaan stapten we in de auto en programmeerde de navigatie; Bestemming: Thuis.
Meer foto’s zijn te vinden in: Fotoalbum: DLRP Oud & Nieuw 2009
Datasheet
| Aankomst | 28-12-2009 |
| Vertrek | 01-01-2010 |
| Verblijfplaats | My SuiteVillage - Montévrain |
| Attracties | Frontierland: Thunder Mesa Riverboat Landing Big Thunder Mountain Woody’s Roundup Village Fantasyland: Le Château de la Belle au Bois Dormant Blanche-Neige et les Sept Nains Les Voyages de Pinocchio Le Carrousel de Lancelot Peter Pan’s Flight Dumbo the Flying Elephant Alice’s Curious Labyrinth Mad Hatter’s Tea Cups Casey Jr. – Le Petit Train du Cirque Le Pays des Contes de Fées It’s a small world Le Théâtre du Château Discoveryland: Buzz Lightyear Laser Blast Space Mountain: Mission 2 Adventureland: La Cabane des Robinson Le Passage Enchanté d’Aladdin Indiana Jones et le Temple du Péril Pirates of the Caribbean Toon Studio: Cars Quatre Roues Rallye Backlot: Rock ‘n’ Roller Coaster starring Aerosmith Production Courtyard: The Twilight Zone Tower of Terror |