Tegen de kinderen hebben we niets verteld, zelfs niet bij het vertrek. We zijn ‘gewoon’ naar huis gegaan alsof de vakantie was afgelopen.
Wel hebben we van tevoren de nodige inkopen gedaan. In Parijs was het toch een stuk kouder dan de omgeving waar wij zaten (Le Cap d’Agde).
Zonder dat de kinderen het doorhadden werden er links en rechts dus wat warmere kleren aangeschaft. Zelf had ik niet veel meer mee dan mijn slippers en een set goedkope plastic sneakers, geen goed schoeisel om 3 dagen mee in het park te lopen, dus een paar nieuwe schoenen werd ook nog even ingeslagen.
Omdat de kinderen na 2 weken camping toch behoorlijk ‘op’ zouden zijn besloten om bij de eerste de beste Hyper-U 2 van de goedkoopste buggy’s te kopen.
Konden de kids lekker een beetje in een buggy hangen en hadden we ook voldoende ruimte om alle tassen op te bergen. Elise keek nog even vreemd op waarom we er 2 kochten, maar met een korte smoes was dat ook voorbij.

En daar gingen we dan op naar DLRP!
We hadden afgesproken om helemaal niets tegen de kinderen te zeggen, en gewoon de reactie af te wachten wanneer we bij Davy Crockett zouden aankomen.
Helemaal duf van de snoep en cola duurde het even voordat ze in de gaten hadden waar we nu waren en wat er allemaal gebeurde.

Nadat de kids bijgekomen waren van de aangename wending van de terugreis ging ik vlug inchecken. Helaas was mijn verzoek tot kaarten voor “Buffalo Bill’s Wild West Show … with Mickey and Friends” niet aangekomen, maar die konden zonder problemen nog even bijgeboekt worden.
Op naar ons tijdelijk verblijf voor de komende dagen.
Na het uitpakken waren we weer fit genoeg om even een kijkje te nemen bij de Alamo Trading Post.
Tja, als je dan al warmere kleren nodig hebt, en ze hebben ook nog eens 40% korting op truien en vesten is de keus al heel snel gemaakt.
De garderobe werd snel aangevuld met enkele truien en vesten voor het hele gezin, kom maar op met de kou!
Buiten de winkel was Goofy inmiddels aangekomen voor een fotoshoot, dus die namen we meteen even mee.

De volgende ochtend was het eindelijk zover, we gingen weer naar Disneyland
We begonnen zoals gewoonlijk in Fantasyland, de rij voor Carrousel de Lancelot was niet al te lang dus daar als eerste in gevolg door een ritje in de Mad Hatter’s Tea Cups.

Nadat we genoeg rondgedraaid waren wilde Elise graag het doolhof in, oftewel: Alice’s Curious Labyrinth.
Tijdens ons eerste bezoek aan DLRP heeft Elise zich daar uitstekend vermaakt, dus nu wilde ze er maar al te graag weer het doolhof in.
Aangezien het doolhof meer dan genoeg mooie fotomomenten kent, hebben we daar weer de nodige plaatjes geschoten.

Nadat we de uitgang van het doolhof weer teruggevonden hadden, liepen we door naar “it’s a small world” om weer van alle prachtige decors en poppen te genieten.
Buiten in het water bij de uitgang zwommen de jonge eendjes vrolijk rondjes in het warme zonnetje.
Na het uitstappen rolden we buggys richting Central Plaza om een mooi plekje voor Minnie’s Party Train te zoeken.

Bij het uitstappen van de characters stapte Katrien Duck regelrecht op Niels af.
Niels vind het allemaal prachtig om te zien, maar van dichtbij moet hij er niet al teveel van hebben. Elise stond ondertussen met Knabbel (of Babbel) te dansen.

Hierna was de tijd alweer voorbij en moesten alle characters weer terug op de trein, tijd om ze weer gedag te zwaaien
Nadat we de trein uitgezwaaid hadden zijn we richting Frontierland gewandeld om vervolgens een boottochtje bij Thunder Mesa Riverboat Landing te doen. Lekker genieten met het zonnetje op je hoofd en rondkijken naar al het prachtigs en de Big Thunder Mountain ride.
Na dit heerlijke tochtje zijn we nog even naar  La Cabane des Robinson gegaan, om vervolgens weer terug richting Fanatasyland gelopen om te kijken bij de show ‘Winnie the Pooh and Friends, Too’ in het Fantasy Festival Stage.

Waarschijnlijk zul je fan van Winnie de Poeh moeten zijn want persoonlijk vond ik er niet zoveel aan.
Ik ben dan ook nooit een fan geweest van deze gele beer, en snap de dagelijkse rijen bij Casey’s Corner voor Poeh ook nooit zo.
Als je fan bent van Poeh, of je kinderen vinden het leuk is het zeker een show om even te doen – voor de ouders is het een mooi moment om even bij te komen.

Iedereen was weer lekker uitgerust aan het einde van de show, dus we konden weer verder met de diverse attracties. Als eerste gingen we nu in de relatief onbekende Le Pays des Contes de Fées.
Deze attracties is nog het best uit te leggen als een kruising tussen “it’s a small world” en de bootjestocht van de Efteling.
In deze attractie vaar je langs allemaal sprookjes welke prachtig zijn uitgebeeld. Zo kom je onder andere langs Peter en de wolf, het dorp van Belle, de grot van Aladdin, het kasteel van Ariel en de Wizard of Oz.

De kinderen wilde graag nog een keer het verhaal van Doornroosje zien, dus na onze 2e ride op het water vandaag verplaatsten wij ons richting ‘het roze kasteel’.
Omdat je (in ieder geval papa) toch wel moe word van al die trappen in en rond het kasteel, was het tijd voor een kopje koffie.
Tijdens het kopje koffie liepen we zomaar Goofy en Gepetto tegen het lijf.
Niels wilde wel met Gepetto op de foto, maar je ziet ‘m wel denken “alles leuk, maar je blijft van mijn cola af!”

We dronken onze koffie en cola verder op, en wandelde ondertussen richting Walt Disney Studios Park om een plekje te bemachtigen voor de Stars ‘n’ Cars parade.

Elise was vooral onder de indruk van de Villains auto, vooral van Cruella.
Omdat we toch in Studios waren, zijn we na de parade meteen even in Cars Quatre Roues Rallye gegaan, altijd een leuke rit!

Na de indrukken van Studios was het tijd om richting Village te lopen om een plekje te zoeken bij de “Buffalo Bill’s Wild West Show … with Mickey and Friends” show.
Het was een heerlijk feest van herkenning, en ik begon de kneepjes van het eten ook al onder de knie te krijgen (de vorige keer was ik even met Niels naar het toilet om bij terugkomst erachter te komen dat mijn bord al was afgeruimd).
Het was ‘weer’ een zeer mooie show met lekker eten, we hebben genoten.
Moe en voldaan vetrokken we weer naar onze Ranch.

De volgende ochtend begonnen we als eerste met Dumbo the Flying Elephant. De rij was nu nog lekker kort dus we konden zo doorlopen.
Als de kinderen mochten beslissen zou dit 1 van de eerste attracties zijn die uitgerust moet worden met een Fastpass systeem.
Nadat we de olifanten op grote hoogte hadden gebracht was het tijd voor een rondje Mad Hatter’s Tea Cups, ondertussen ook bijna een familietraditie aan het worden.

Nadat we nog een beetje rondgelopen hadden en wat andere attracties gedaan hadden was het tijd om weer een plekje voor Minnie’s Party Train te bemachtigen.
Bij het uitstappen van de characters wilde Elise met Pinokkio op de foto (Niels vond het nog steeds van een afstand beter dan dichtbij).
Ook zagen we Minnie nog, maar daar konden we niet bij komen. Die moest de volgende keer gescored worden!

Na het vertrek van de trein was het tijd voor een hapje eten, uiteraard weer bij Casey’s Corner
Ondertussen hebben we nog wat rondgelopen, rondgekeken en geshopped totdat het weer tijd was voor een nieuwe ronde van Minnie’s Party Train.
Deze keer kozen we een plekje op Central Plaza, vlakbij het Bureau Passeport Annuel (BPA) – daarover straks meer.
We hadden dit plekje strategisch gekozen omdat we nu toch echt eens met Minnie op de foto wilde, en we wisten dat ze daar zou staan.
We wisten ook dat het een behoorlijk gedrang is bij de populaire characters, maar dit sloeg alles.
Elise stond als 2e al klaar op de plek waar Minnie zou komen, lang voordat de parade al was begonnen, maar door al het gedrang kon ze nog net als allerlaatste eindelijk met Minnie op de foto (die nog niet eens gelukt was ). Een behoorlijke teleurstelling.

Mislukt of niet, technisch gezien ‘hadden we Minnie’ dus we konden rustig verder slenteren.
Zoals ik vertelde stonden we blakbij het gebouw van het BPA. Aangezien mijn Frans ver beneden peil is, ging er geen enkel lichtje branden bij de naam. Tijd om dus eens naar binnen te gaan om te kijken wat dit nu precies voor ‘pand’ was.

Na enkele minuten had ik een grote glimlach op mijn gezicht en zei “Zeg schat, je kunt ook een jaarabonnement nemen …”
Ter plekke nog het een en ander nagevraagd over hoe het nu allemaal zit. Folder gevraagd, maar die hadden ze niet. Geprobeerd zoveel mogelijk informatie daar op te zuigen en vast te houden.

Na het verlaten van het BPA hebben we nog een beetje rondgekeken in de winkeltjes in Main Street U.S.A. en zijn we langzaam richting de uitgang gelopen.

Na het eten in onze blokhut wilde we nog even naar ‘het centrum’ van de ranch om te kijken of er nog een leuke fotoshoot in zat.
Tot onze verbazing waren er cowboy wedstrijdjes georganiseerd met heuse pony’s.
Aangezien Niels en Elise eerder deze vakantie al bij de camping op een pony hadden gereden, zagen ze dit ook wel zitten.
Het resultaat was lief en lachwekkend tegelijkertijd; Elise met haar Doornroosje jurk en Niels met een veel te grote paardrijpet op

Na het paardjerijden hebben we nog even in de Alamo Trading Post winkel rondgesnuffeld om vervolgens weer onze eigen blokhut op te zoeken.
Het was inmiddels al 9 uur geweest (normaal gaan de kinderen rond  half acht / acht uur naar bed) maar ze hadden nog energie en lol voor 10!
Van slapen kwam het er nog even niet van, er moest eerst nog meer pret gemaakt worden.

Toen het eindelijk rustig was en de kinderen in dromenland waren, ben ik op de laptop gaan uitzoeken hoe het zat met jaar abonnementen en probeerde ik Simone ook enthousiast te krijgen (ze had wat bedenkingen).
Dat dit een stuk goedkoper is, en uitnodigt om lekker vaak naar DLRP te gaan had ik inmiddels wel door.

De volgende dag besloten we om voor de laatste keer gebruik te maken van de Extra Magical Hours die we via Disney’s Davy Crockett Ranch krijgen.
Volgeladen reden we naar het park, het was immers onze laatste dag. We hadden al uitgechecked door de sleutel in de brievenbus bij de receptie te gooien, dus onze vakantie zat er nu echt bijna op.
Omdat we lekker vroeg in het park waren konden we nog vlug een aantal dingen doen die we echt wilden.
Het werd bijna het standaard verhaal: Le Carrousel de Lancelot gevolgd door Alice’s Curious Labyrinth.

We wilden allemaal heel graag eens een keer in Buzz Lightyear Laser Blast, dus via het kasteel betraden wij Discoveryland.
Een zeer mooi aangeklede wachtruimte, met als hoogtepunt een echte (pratende) Buzz!! En wat een genot, schieten op aartsvijand nummer 1 : Zurg!
Bij het naar buiten lopen uit deze attractie begon het einde echt in zich te komen. Nog vlug even lunchen terwijl ik voor de allerlaatste keer mijn adrenaline de vrije loop gaf in Space Mountain: Mission 2.

We liepen voor de laatste keer richting de parkeerplaatsen, zwaaiend naar alles wat maar Disneyland was, stiekem wist ik al 1 ding zeker: wij komen terug!

Meer foto’s zijn te vinden in: Fotoalbum: DLRP Zomervakantie 2009

Datasheet

Het begon al goed toen ik aangekomen in Breda het adres in wilde kloppen op de navigatie van mijn tijdelijke auto: ik had er een CD van Frankrijk in moeten doen in plaats van de Benelux CD die er nu in zat
Dat krijg je als je verwend bent met een navigatiesysteem waar een DVD met heel Europa bij zit.

Gelukkig had Hans zijn Tom Tom mee, dus die zou de leider van de stoet worden.
Na een vlekkeloze reis kwamen we aan bij ons verblijf voor de komende dagen: Disney’s Davy Crockett Ranch.
Na het inchecken konden we onze 2 ‘blokhutten’ opzoeken.
De term blokhut moet je hier wel met een korreltje zout nemen, het zijn eigenlijk zogenoemde mobi-home met aan de buitenkant plastic ‘houten planken’. Niets mis met deze grote stacaravans, maar het zou Disney sieren als ze dit niet structureel blokhut noemen, persoonlijk vond ik het in ieder geval een misleidende benaming.
Verder is het een prima verblijfplaats. Wij hadden de 3 kamer blokhut, zodat de kinderen een eigen slaapkamer hadden.
Naast een soort ouderslaapkamer (tweepersoonsbed) en een kinderslaapkamer (stapelbed) kun je de bank omtoveren tot een tweepersoonsslaapbank. Voor zover ik het kon zien een prima bed. We hadden van tevoren afgesproken dat opa en oma zouden afwisselen tussen de twee blokhutten. De ene dag sliep dan oma bij ons en de volgende dag was het opa die bij ons sliep.
De kinderen keken elke dag weer reikhalzend uit naar de volksverhuizing tussen de 2 blokhutten

De volgende ochtend was het dan zover, we zouden naar het park gaan!
Hoewel het maar een klein stukje rijden is, presteerden we het toch nog om fout te rijden. Dat krijg je er van als je met 3 auto’s gaat en 2 man van elkaar denken dat de ander de weg weet
Uiteindelijk bereikte we dan het park.
Daar stonden we dan, oog in oog met de 2 grootste eyecatchers van DLRP:

 Allemaal ‘ah’ en ‘oh’ natuurlijk
Als je voor het eerst in DLRP komt zijn Main Street U.S.A. en het kasteel van Doornroosje (‘Le Château de la Belle au Bois Dormant’) toch wel de 2 dingen die je helemaal onderdompelen in de magie van het park.

Nadat we onze ogen de kost hadden gegeven in het kasteel was het tijd voor de allereerste attractie: Le Carrousel de Lancelot, vooral voor de kinderen een erg leuke attractie.
Het lijk zo simpel, even in de draaimolen maar voor de kinderen is het elke keer een heel proces van afwegingen; ga ik in een koets of op een paard? Vaak word er nog vlug voordat de rit begint toch nog van rijdier of rijtuig gewisseld.

We bleven nog even in Fantasyland want het was tijd om door te lopen naar Dumbo the Flying Elephant.
Elise en Maaike zouden samen in 1 olifant gaan, Niels en ik gingen 1 ronde later samen.
Die meiden hebben geluk gehad dat ik een ronde later ging in plaats van eerder, want ik had ze ter plekke uit de olifant getrokken; want gaan die dingen hoog zeg!
Tijd voor iets rustigers dus: Mad Hatter’s Tea Cups

Na de theekopjes zagen we Doornroosje en prins Philippe aan de achterkant van het kasteel. Heel naief ging ik netjes met 3 meiden in de rij staan.
De teleurstelling was groot 1 handtekening en een vage foto door een hek
Dit was dus meteen de eerste les met betrekking tot de rondlopende characters: zorg dat je op tijd bent en let heel goed op je plekje in de rij (die er eigenlijk niet is).

Nadat we een hapje gegeten hadden bij Casey’s Corner kwam Minnie’s Party Train voorbij. Zo’n eerste parade laat je altijd meteen je geheugenkaartje volschieten
Bij het stoppen van de trein stappen alle characters uit om zich in de menigte rondom Central Plaza te mengen.
Hier ging het al een stuk beter met de handtekeningen en foto’s: Knabbel & Babbel en Goofy werden door ons ‘gescoored’.

Nadat we bijgekomen waren van zoveel characters in het wil liepen we richting Adventureland om boomhut genaamd La Cabane des Robinson te beklimmen.
De boomhut (zoals die inmiddels kortweg door de kinderen genoemd word) lijkt misschien een saaie attractie, maar is toch favoriet bij de kinderen.
Heerlijk alle trappen op klauteren en je ogen de kost geven aan al het moois wat je tegenkomt in deze megaboom. Daarna konden de kids zich nog even lekker uitleven op Adventure Isle.

De dag was nog niet voorbij want opa en oma hadden ook nog een ‘wilde westen show’ (Buffalo Bill’s Wild West Show … with Mickey and Friends) geboekt. Geen idee wat we ons daar bij voor moesten stellen.
En dat hebben we geweten zeg, de kinderen waren eigenlijk al helemaal op van de enerverende dag, maar de show gaf ze een behoorlijke boost.
Niels was zo druk met kijken en verwerken van de indrukken dat hij letterlijk geen hap door zijn keel kreeg.
Bij de ingang van de show krijgt iedereen een heuse cowboyhoed die je mag houden. Ook word je behoorlijk opgepept door de animators die er rondlopen, als klap op de vuurpijl worden de kids bijna verplicht om zoveel mogelijk herrie te maken met bestek, gietijzeren bord/pan en te stampen met de voeten. Probeer dat dan nog maar eens rustig te krijgen!
Na de show gingen we met zijn allen moe en voldaan terug naar onze ranch om te genieten van een welverdiende nachtrust.

Na een heerlijke nacht was het tijd voor een nieuwe dag. Eerst even met zijn allen een ontbijtje naar binnen werken en daarna vlug weer naar het park. Deze keer reden we gelukkig in 1 keer goed en konden we ons weer in nieuwe avonturen storten.
We begonnen de dag met een ritje in Mad Hatter’s Tea Cups gevolgd door een rit in Le Carrousel de Lancelot.
Nadat we genoeg rondgedraaid hadden wilden de kinderen toch nog eens een kijkje nemen in het kasteel van Doornroosje. Op de eerste verdieping heb je daar ‘Galerie de la Belle au Bois Dormant’ waar het sprookje uitgebeeld word in glas in lood ramen en andere wandversieringen.

Vlakbij restaurant Auberge de Cendrillon kun je je laten schminken, en dat zagen de kids wel zitten. Elise en Maaike wilde als een soort mooie prinses allemaal make-up versieringen, Niels wilde gewoon simpel als koei

Na nog een beetje rondgelopen te hebben en wat attracties gedaan te hebben was het weer tijd voor Minnie’s Party Train. Nog even vlug met Knabbel & Babbel op de foto en daarna voor het eerst naar Studios. Voor de kinderen was het hier iets minder, omdat die de achtbanen enzo niet zo kunnen waarderen. Ook opa & oma en de mama’s zijn daar niet in te krijgen.
Wel was daar een attractie rondom Niels zijn favoriete film Cars: Cars Quatre Roues Rallye. De ruimte voor de wachrij is zeer mooi gethematiseerd en een wereld van herkenning.
Tijd om eens verder te kijken in Studios. Vooral de Disney reclame die daar hangt is erg mooi om te zien.
Niels werd helemaal blij toen we ook nog een groot Handy Manny zagen hangen. Daar hing hij ‘onze’ Handy Manny. Als echte jongen is Niels helemaal weg van alles wat met klussen te maken heeft, en Handy Manny is een klusser met pratend gereedschap.
Deze Disney serie is echter in Nederland behoorlijk onbekend, dus toen we daar onze Handy Manny zagen was dat extra leuk.

Daarna nog even vlug wat foto’s schieten bij de Armadillo van de attractie Armageddon: Les Effets Sepciaux.
Inmiddels begon het wat te regenen en bleek bijna de show Playhouse Disney – Live on Stage! te beginnen.
Een erg vermakelijk show van een half uur waarin de kinderen vrij zijn om mee te zingen springen en dansen als ze dat willen.
De show is eigenlijk een soort live versie van de serie Mickey Mouse Clubhuis. In deze live versie was zelfs nog ruimte voor andere Disney series: Kleine Einsteins, Handy Manny en Winnie de Poeh.

Daarna hebben we nog een beetje rondgeslenterd en de nodige merchandise aangeschaft om de dag af te sluiten.

De volgende dag zijn we heel rustig begonnen. Iedereen was nog behoorlijk moe van de indrukken van de afgelopen dagen.
Samen met Oma Dorry ben ik met de meiden (Elise en Maaike) naar het park gereden om daar in de rij te staan voor het  Le Théâtre du Château, de plek waar alle Disney prinsessen op het podium komen voor een foto.
We hadden deze plek al diverse malen gezien, maar de rij was elke keer wel erg lang.
Omdat de meiden helemaal gek zijn van de prinsessen zijn we dus maar naar het park gereden om netjes in de rij te gaan staan.
We hebben lang moeten wachten, maar uiteindelijk is het ze gelukt: op de foto met Assepoester en de prins.

Na het bemachtigen van de felbegeerde foto was het tijd om een hapje te eten. Aangezien iedereen echt geen vette hap van Casey’s Corner meer kon zien gingen we voor de lunch naar Market House Deli.
Tijdens het lunchen voegde de rest van de familie zich weer bij ons, zodat we weer compleet waren.
Het eerste waar we naar toe gingen was It’s a small world, de schitterende bootjestocht langs alle uithoeken van de wereld.
Na deze boottocht liepen we door naar Discoveryland waar we prompt in de show “It’s Dance Time… in Discoveryland” van Stich liepen.
Zelf heb ik niets met Stitch, en de kinderen hadden er nog nooit van gehoord maar dansen zagen ze wel zitten.

Na het dansen was de wachttijd voor Space Mountain: Mission 2 lekker kort, dus Hans en ik doken daar even vlug de rij in.
Wederom weer mooie wachtruimtes, en een rit die absoluut de moeite waard is. Vooral het afschieten aan het begin van de rit is erg spectaculair.

Inmiddels was het tijd om richting Le Théâtre du Château te lopen om een mooi plekje te zoeken voor de Disney’s Once Upon A Dream Parade.
Een erg mooie parade bestaande uit 8 floats. Vooral de slechterikken waren erg mooi en zaten goed in hun rol.

Vooral de klapper aan het einde liet de harten van de kleine prinsesjes harder kloppen: 2 floats volgeladen met prinsen en prinsessen (Ariel & prins Eric, Prinses Jasmine & Aladdin,  Belle & het beest, Sneeuwwitje & prins charming, Assepoester & de prins, Prinses aurora & prins Philippe)

Na de parade was het toch echt tijd om een eind aan deze dag te breien. En met het einde van deze dag, begon er ook een eind aan onze Disney-vakantie te komen.
Bij het teruglopen naar de parkeerplaats keken we nog 1 keer om:

De volgende ochtend was het tijd om de 2 blokhutten op te ruimen en de auto’s weer vol te stampen, er moest immers de nodige merchandise mee teruggenomen worden.
Als allerlaatste nog even vlug naar het speeltuintje en kinderboerderij van de ranch, waarma we toch echt moesten vertrekken.
Het was een heftige vakantie met veel indrukken waar nog veel over nagesproken zou worden.

Meer foto’s zijn te vinden in: Fotoalbum: DLRP Meivakantie 2009

Datasheet